Wilhelmina militaryteam 1928 200x150 Sport als zaak van nationaal belang 3

Sport als zaak van nationaal belang

Wilhelmina militaryteam 1928 300x200
Koningin Wilhelmina en baron Frits Van Tuyll van Serooskerken, de eerste voorzitter van het Nederlandsch Olympisch Comité, zouden elkaar in het begin van de vorige eeuw regelmatig nodig hebben bij de ontwikkeling van sport, mede vanwege de slechte fysiek van de Nederlandse soldaten. Zoals Wilhelmina in 1906 zei: “Het Nederlandse leger is op dit moment niet bij machte te voldoen aan de eisen die mogelijk worden gesteld.” In de latere fase van haar ambtsperiode gebruikte ze sport daarom steeds meer als zaak van nationaal belang – vooral in crisistijd.

In 1917 bijvoorbeeld, toen de Eerste Wereldoorlog in volle gang was, toonden soldaten in sporttenue hun kunnen in het Oude Stadion in Amsterdam, de voorganger van het Olympisch Stadion, tijdens een groots opgezette Legerdag. De militairen moesten marcheren, hordelopen en touwtrekken en er stond zelfs een vliegdemonstratie op het programma. De beste deelnemers werden door de koningin en generaal Snijders ontvangen. Dergelijke bijeenkomsten van zowel militaire als sportieve aard zouden tijdens die oorlogsjaren vaker worden gehouden in dit stadion.

Later vonden in het Olympisch Stadion met grote regelmaat vergelijkbare massabijeenkomsten plaats met leden van het Koninklijk Huis. Niet zo gek natuurlijk, want het waren de grootste ommuurde plekken waar een gevoel van saamhorigheid kon worden gecreëerd. “De nationale gedachte bindt ons hier allen tezamen,” omschreef Wilhelmina in 1933 dit gevoel tijdens de feestelijkheden in het Olympisch Stadion ter ere van haar 35-jarige regeringsjubileum. Verlovingen, nationale feesten én rouwdagen werden hier gezamenlijk doorstaan, waarbij sport, nationaal belang en koningsgezindheid door elkaar liepen.

Tijdens zo’n bijeenkomst volgden de nationale parades, sportwedstrijden, plechtige toespraken en militaire demonstraties elkaar in hoog tempo op, waarbij de leden van het koningshuis vanaf hun eigen loge naar het enthousiaste publiek zwaaiden.

Of de koningin nou ook echt van sport hield, is alleen weer een heel andere vraag. Die twijfel bestaat vooral vanwege de Olympische Spelen van 1928, want hoewel Wilhelmina beschermvrouwe was, bleef ze toch als eerste staatshoofd uit de Olympische geschiedenis weg van de officiële opening. De vorstin was boos, omdat ze niet zelf mocht bepalen op welke dag die plaats zou hebben. Ondanks nationale en internationale kritiek handhaafde ze haar boycot van de opening, waarna prins-gemaal Hendrik deze taak van haar overnam. Pas aan het einde van de Spelen liet ze zich enkele keren zien, waarbij het de verslaggever van het socialistische dagblad Voorwaarts was opgevallen dat het publiek opvallend koel reageerde op haar komst. “Dat moet wel te denken gegeven hebben,” aldus het dagblad.

Foto: Aan het eind van de Olympische Spelen in Amsterdam liet ook koningin Wilhelmina zich zien bij het evenement. Hier overhandigt ze de leden van het Nederlandse militaryteam hun gouden medaille.

Bron:
  • Jurryt van de Vooren, 100 jaar Nederland op de Olympische Spelen (Arko Sports Media 2012)
  • Foto: Nationale Sportfiguren, H.A. Meerum Terwogt (G.W. den Boer, 1933)

Reageer op dit bericht

Naam
E-mail
Reactie
Deel dit via:

#Sporthistorie